Klein paradijsje

Hola chico’s en chica’s!

De eerste week in Ecuador zit er al weer op en zo ook onze eerste weekendtrip, die echt geweldig was.
Na een hobel-de-bobbel-slinger-de-slanger busrit van 4 uur kwamen we aan in Puerto Quito, wat niet echt een grote plaats is.
Wat me opviel is dat het straatbeeld wel wat anders is dan in Quito, veel armoediger en de mensen leven hier letterlijk op straat.
Overal staan wagenwijd de deuren open (laat staan dat er daadwerkelijk deuren zijn),
zoals bijvoorbeeld bij de kapper, bij restaurantjes, maar ook bij de huizen van de mensen zelf. Ook wordt er op iedere hoek wel iets van eten klaargemaakt op een grill, zoals kippenpoten (letterlijk kippenpoten, dus met de nagels er nog aan) en bananen.
Wat me ook direct opviel was het groene, het bos en plantrijke, en de daarbij behorende geur en temperatuur: heerlijk!
Onze gids en tevens eigenaar van de Lodge, Gabriel, stond al klaar en we konden zo in de laadbak van zijn truck stappen, waarmee we naar de lodge reden. Je moest je goed vasthouden omdat het een flink modderige weg was met hier en daar een kuil. Het gaf me een echt peking-express gevoel! Terwijl het hier toch heel normaal is om met zijn allen in een laadbak van een truck te zitten. Dat moet je in Nederland niet proberen!
Eenmaal bij de lodge genaamd ‘Cocoa’ aangekomen voelde ik me de koningin te rijk. Zo’n mooie omgeving, met een stromende rivier naast de lodge, overal hoorde je vogels en insecten.. ik waande me echt in een klein paradijsje.

De lodge wordt gerund door broers, waar we hartelijk door werden ontvangen. Ook dit keer mochten we niet zelf onze tassen dragen, nee, die werden naar onze kamer gebracht. Na kennis te hebben gemaakt met twee van de 6 kinderen kregen we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld. ’s Avonds hebben we verder een ring gemaakt van een bepaalde soort harde vrucht. De grootte van de vrucht werd vergeleken met de diameter van je vinger, om zo een passende ring te maken. Ik dacht dat die van mij wel goed was, ik kreeg hem in ieder geval om. Maar je raad het natuurlijk al… eraf met geen mogelijkheid!! Man en macht kwam er aan te pas om die ring van m’n vinger af te krijgen. Uiteindelijk lukte het met olie en zeep! Daarna moesten we flink schuren om de ringen mooi glad te krijgen, maar het resultaat is er dan ook naar. Een echte jungle ring om het zo maar te noemen.
De avond werd vervolgens gevuld met het drinken van heerlijke cocktails (vers fruit!) en dansen. En ondertussen genieten van het feit dat je ergens in the middle of nowhere zit met al de dingen die daar bij horen, zoals vuurvliegjes, reuzensprinkhanen en reuzenvlinders en kikkers die op de muur blijven plakken.
De volgende dag zijn we na het ontbijt naar een grote waterval gelopen. We konden kiezen, met de auto´s of lopen. Sportief dat we zijn, hebben we natuurlijk gelopen, met mooie blaren als extraatje. Eerst zijn we vanaf de lodge naar Puerto Quito gelopen, vanaf daar de bus genomen naar the cloud forest. Daar door de wildernis naar beneden afgedaald, wat soms nog best lastig was met alle modderige, gladde, paadjes en stenen. Een klein avontuur kan ik wel zeggen. De waterval zelf was geweldig, het waaide daar gewoon omdat het water met zo’n grote kracht naar beneden denderde. Na even van dit mooie uitzicht genoten hebben, moest er uiteraard gezwommen worden! Heerlijk fris water wat op je neer kletterde met een grote kracht, ik moest uitkijken dat m’n lenzen er niet uit spoelden! Later zijn we nog in een rustiger gedeelte gaan zwemmen, echt heerlijk, zo midden in het bos met die grote waterval achter je. Op de terugweg naar de lodge hebben we voor het eerst ook kennis gemaakt met een tropische regenbui, hallelujah! Daar is een stortbui in Nederland niks bij hoor. We waren echt totaal doorweekt, alsof we met onze kleren aan hadden gezwommen. Doch koud was het niet, eerder verfrissend.
Na een overheerlijke lunch hadden we de hele middag het rijk voor ons alleen en hebben we heeeerlijk gerelaxed in de hangmatten en met de kinderen gespeeld, die overigens ook best voor aapjes door kunnen gaan, zo lenig zijn die.
Na het avondeten hebben we meegeholpen met het natuurlijke proces van chocolade maken. Eerst werden de cacaobonen gebakken in de pan( die van te voren al 10 dagen waren gedroogd), vervolgens gepeld (heb je vuurvaste handen voor nodig) en door een soort maalmolen gehaald. Wat eruit kwam zag eruit als Nutella! Dit pasta-achtige prutje werd vervolgens bij kokende melk gevoegd met nog een ingredient (iets zoets) en voor een aantal minuten flink doorgeroerd. En uiteindelijk hadden we dan onze heerlijke bijna zelfgemaakte, puur natuurlijke chocoladefondue met tropisch fruit, mmmmm…. De rest van de avond werd weer vervuld met cocktails, kaartspelletjes en dansen.
De laatste ochtend zijn we naar de fruitfarm gegaan, waar allerlei tropische vruchten groeien. We kregen uitleg over de soort vrucht, waar het in verwerkt kan worden en ook wat de medicinale werking is, ook van sommige planten. Zo zou je tegen hoogteziekte een bepaald blaadje moeten eten. Uiteraard mochten we ook volop proeven, onwijs lekker natuurlijk. Ook werd ons geleerd qua smaak niet op je neus af te gaan. Een vrucht kan namelijk zoet ruiken, maar zodra je hem proeft is het juist zuur of bitter. We hebben van alles geproefd, van cacaovruchten tot passievrucht tot grapefruit tot het sap van de groene kokosnoot.
Het was erg warm die ochtend en in de bush bush is het nog eens wat warmer. Na terugkomst hebben we dan ook nog even geplonst in de rivier. Wat trouwens ook erg verkoelend was voor ons lek geprikte lichaam. De muskieten hebben ons flink te pakken gehad…
En toen zat het er helaas al weer op… na nog een uurtje spaans te hebben geprobeerd te leren, moesten we al weer terug. En ja, we hadden gewoon heimwee toen we in de bus zaten.
Terug in Quito begon het ‘normale’ leven weer ;) Ofwel: iedere dag spaanse lessen tot 1 uur en de rest van de middag invullen met internetten, bellen, boodschappen doen, eten, wassen, spaans leren, etc.. De dagen vliegen hier voorbij hoor.
De spaanse lessen gaan redelijk, het blijft moeilijk. Mijn probleem is dat ik het meestal wel versta/begrijp, maar dat ik dan zelf vrij weinig terug kan zeggen. Mijn woordenschat en werkwoorden moeten dus nog flink uitgebreid worden! Na zo’n ochtend spaanse les van 4 uur ben je ook echt wel moe hoor. ’s Middags komt er dan niet echt veel meer uit je handen.
Gistermiddag voor het eerst flink aan de schijterij, waarschijnlijk doordat ik sla heb gegeten. Dat schijn je hier te moeten vermijden als je gevoelige darmen hebt. Maar goed, aangezien ik nog wel van het proberen ben.. helaas verkeerd uitgepakt, want ik had flinke buikkrampen. Na acht Norits en twee Loparamides had ik geen buikpijn meer, alleen zag de wc-pot na elk bezoek van mij een beetje zwart. Ach ja, je moet er wat voor over hebben!
Maar goed, het ene probleem was dan wel verholpen, het andere nog niet. Omdat we namelijk zo onwijs lek zijn geprikt door de muskieten, stikken we van de jeuk. En dat is echt naar, je wordt er echt helemaal gek van. Afgelopen nacht hebben we dan ook bijna niet geslapen. En het middeltje afkomstig van de apotheek wil ook maar niet baten. Iemand tips??
Vandaag zijn we met onze school trouwens nog naar een expositie van the World Press Photo geweest. Erg mooi en indrukwekkend en goed voor ons spaans!
Vanavond gaan we weer kijken wat we aankomend weekend gaan doen. Uiteraard weer een leuke trip!
Ik hoop dat het met jullie in Nederland/België ook allemaal goed gaat, met studie, werk of stage. Het blijft heel erg leuk om te lezen wat er in Nederland zoal gebeurd, dus hou me op de hoogte van jullie reilen en zeilen! En dat geldt natuurlijk ook voor alle mensen die in het buitenland zitten voor stage, ik hoop dat jullie net zoals ik genieten van deze ervaring.

Tot snel weer!

Veel liefs,

Hes