Het aftellen kan beginnen...

Hola hola!

Ik had beloofd dat mijn volgende update sneller zou verschijnen, dus ik heb mijn best gedaan :)
Drie weken geleden ben ik samen met Elvis een weekje weg geweest van Atacames. En het was heerlijk! We zijn eerst naar Quito gereisd, hebben daar een beetje de toerist uitgehangen. Elvis was nog nooit naar de Teleférico geweest, iets wat je toch zeker een keer moet hebben gedaan als je Ecuador bezoekt, laat staan als je in Ecuador woont. De Teleférico is een lange kabelbaan die je in 14 minuten 1000 meter hoger brengt in de bergen. Eenmaal boven aangekomen, kun je op 4000 meter genieten van een schitterend uitzicht over heel Quito. Ik was er vorig jaar al geweest, maar vond het leuk om samen met Elvis nog eens te gaan. Ik heb goed gelachen om Elvis, die het maar niks vond, omhoog in zo´n bakje en dat 15 minuten lang. Hij vond het doodeng! Schijtluis! Maar toen we boven waren en genoten van het uitzicht en de stilte (we waren haast de enige bezoekers, geluk!), vond hij het toch wel leuk. Ondanks de kou.
We zouden eigenlijk twee dagen in Quito blijven, maar ´s avonds werd Elvis ziek: vreselijk koud, hoofdpijn, misselijk, koorts. Waarschijnlijk door de hoogte en de kou, haha, van 30 graden naar zo´n 10 graden is iets te veel van het goede voor mijn ´negro´ . En dus vertrokken we diezelfde avond nog naar Guyaguil, om vanaf daar door te reizen naar Montanita. Guyaguil heeft zo´n beetje hetzelfde klimaat als Atacames en dus voelde Elvis zich steeds beter naarmate we dichterbij kwamen. In Montanita zouden dat weekend nationale surf & bodyboard kampioenschappen gehouden worden, dat wilde ik wel eens meemaken. Het was in één woord GEWELDIG. Montanita moet je voorstellen als een groot surfdorp op het strand. Op iedere hoek van de straat kun je surfplanken huren, kun je je inschrijven voor surflesen. Werkelijk iedereen loopt op slippers. Overal zie je hostals, bars en restaurantjes, overal zie je straatartiesten en overal zie je ´kunstenaars´ die hun koopwaar (allerlei zelfgemaakte armbandjes, oorbellen, portomoneetjes, noem het op) tentoonstellen. Verder stikt het er ook van de straathonden. Dat is een beetje een kleine impressie van Montanita. Ik was er vorig jaar ook al geweest, maar het was nu extra leuk vanwege de kampioenschappen. Het was grappig, normaal word ík in Atacames nagekeken (als blanke), maar nu werd Elvis nagekeken. Er waren namelijk zó veel ´gringo´s´, werkelijk overal om je heen hoorde je engels, duits of frans. De kampioenschappen zelf waren leuk om te zien en het niveau was vrij hoog. Twee dagen lang bakken op het strand, om je heen enkel surfplanken en surfdudes, ´s avonds feesten op het strand of in één van de barretjes.. Ik heb goed genoten.
Morgen is mijn laatste dienst in het ziekenhuis.. Het zal raar zijn. Ik ga een grote taart kopen om iedereen te bedanken. Ik zal ze zo gaan missen! Het sfeertje in het ziekenhuis, het werk... Ik heb daar zo veel mogen meemaken, zo veel kunnen leren. Zo veel situaties meegemaakt die in Nedrland gewoon onmogelijk zijn. Ik ben daar enorm dankbaar voor en zal ze dat morgen persoonlijk laten weten!
Vanaf morgen precies nog 5 weken voordat ik terug naar Holanda moet.. Een dubbel gevoel, aan de ene kant verlang ik wel weer naar NL, sommige dingen hier ben ik behoorlijk beu. Maar aan de andere kant zou ik er alles voor over hebben om hier nog iets langer te kunnen blijven...
Nog vijf weken extra genieten dus!
Foto´s volgen snel, er doet zich een probleem op met uploaden :(

Liefs, hester